Zondagmiddag 10 augustus werd de eerste hand gelegd aan een reeks van aktiviteiten om het Veronicaschip naar binnen te brengen. Op bevel van Bull Verwey haalden de bemanningsleden onder leiding van kapitein Arie de Ruyter, de meer dan vierhonderd meter ankerketting naar binnen. Een karwei dat tot diep in de nacht zou duren. Als de zon 's ochtends de zee begint te kleuren, geeft de kapitein een seintje aan de sleper dat er getrokken kan worden. Het is rederij Elswijk met de Piranha II die de droeve taak heeft de Veronica voorgoed van de zee te halen.

Enkele meisjes staan te huilen als het schip de sluizen van IJmuiden binnenkomt. Het is ook een afschuwelijk gezicht. De eens zo trotse Veronica, die stormen trotseerde om muziek uit te kunnen zenden, lag lamgeslagen. Voortgetrokken en geduwd door slepers, omringd door politie. Al ver voor de kust waren de eerste politiemannen aan boord gekomen. Het aantal zou steeds groter worden. Rijkspolitie, Rijksrecherche, Waterpolitie,Douane, Douane recherche, Recherche van de Opsporingsdienst Illegale Zenders, Havenpolitie. Verbaasd stond Bull Verwey al die druk doende mannetjes te bekijken. "Waar zijn jullie toch in godsnaam bang voor" vroeg hij aan een van de politiemensen. De man haalde zijn schouders op. Hij wist het ook niet. Hij was net als zijn collega's gestuurd. Behalve door politie boten werd de Veronica ook omringd door wat bootjes met nieuwsgierige fans aan boord.

In een van de boten zaten een aantal Veronicamedewerkers. Zij mochten niet aan boord komen van de Veronica. Alleen van verre mochten ze het schip op z'n laatste tocht begeleiden. De intolerantie tegenover Veronica bleef tot het laatste moment. Dit keer geen blunder van de minister van C.R.M. en zijn collega's, maar nu van hun ambtenaren. Als de Veronica Amsterdam nadert, krijgt de sleper de opdracht van de havenautoriteiten het schip niet bij het Centraal Station af te meren, maar bij een werf aan de overkant van het IJ. "Er staan te veel mensen aan de kant te wachten en we willen geen relletjes", was het magere excuus, waarmee de Veronica in stilte werd weggewerkt. Een zielige vertoning. Niet alleen voor de mensen, die voor niets uren hadden staan wachten, maar veel meer voor de verantwoordelijke autoriteiten.

Wat is toch die geheime angst voor Veronica? Het liefst had men de Veronica diep in de nacht binnen willen brengen, om het in stilte te kunnen ontkrachten. Snel alles verzegelen en de zenders er af, dan kan er niets meer gebeuren. Ook de Officier van Justitie Mr. Pieters had liever wat minder publiciteit gehad rond het binnenbrengen van het schip. Hij liet Bull Verwey weten dat deze zijn "programma" in de war had gegooid. Bull lachtte een beetje om die opmerking en reageerde niet eens. De hele vertoning rond "zijn" Veronica was zo lachwekkend dat hij zich niet eens meer kwaad kon maken.

Eenmaal in de Amsterdamse haven werd hij van boord gehaald. Op één van de politieboten moest hij maar even komen vertellen wat er met het schip en de zenders ging gebeuren. "Verkopen natuurlijk" was zijn antwoord. "Maar toch niet om weer opnieuw als zendschip te laten gebruiken" was de angstige vraag van een van de aanwezigen. Bull kon ze geruststellen. De Veronica Omroep Organisatie had het schip gekocht en de zenders zouden van boord gehaald worden om in het buitenland verkocht te worden.

Toch niet helemaal gerust met dit antwoord liet de havenpolitie het schip de volgende dag alweer verslepen. Nu naar de douanehaven waar het beter in de gaten gehouden kon worden. Onder het toeziend oog van de hoogste douane beambten en politie functionarissen werd op donderdag 14 augustus al het zendmateriaal van boord gehaald. Overbleef een zielloos schip dat als "piratenmuseum" iedere Nederlander informatie kan geven over hetgeen zij kwijt zijn.
     

18-09-2010