De start
De jongeren in Engeland in het begin van de jaren 60 maken kennis via de bioscoop met de Amerikaanse muziek: rock ‘n’roll, blues, rhytum & blues. Jonge Engelse artiesten beginnen deze muziekstijlen over te nemen. De Ier Ronan O’Rahilly komt in die tijd naar Londen met het idee om ‘iets’ te gaan doen in de filmbusiness. Al snel raakt hij betrokken bij de muziek scene en wordt manager van nieuwe jonge artiesten. Het is moeilijk in die tijd om als beginnend artiest een platencontract te krijgen. De gevestigde platenmaatschappijen zien niks in deze nieuwe muziekstijlen en dus begint Ronan O’Rahilly zijn eigen platenlabel. Als hij aanklopt bij de BBC krijgt hij te horen dat zij alleen maar platen draaien van gevestigde artiesten. Hij vangt ook bot bij Radio Luxemburg, op dat moment de enige commerciële zender voor Engeland. Luxemburg is alleen in de avonduren te ontvangen in Engeland en enorm populair bij het publiek. Als hij probeert om daar de platen van zijn artiesten gedraaid te krijgen wordt hij geconfronteerd met het feit dat de gevestigde platenmaatschappijen (Decca, Capitol, EMI) zendtijd kopen op Radio Luxemburg om hun artiesten gedraaid te krijgen. Ronan O’Rahilly laat tijdens een gesprek uit zijn mond vallen dat hij dan maar zijn eigen radiostation moet beginnen. De directie van Radio Luxemburg wijst hem lachend de deur. Wat zij op dat moment nog niet wisten was dat deze Ier het hele radiolandschap in Engeland op zijn kop zou gaan zetten. Naar aanleiding van o.a. het succes van Radio Veronica in Nederland ging Ronan O’Rahilly op zoek naar financiers om zelf een zeezender op te zetten. Tijdens een bezoek aan Amerika leest hij in de krant het verhaal over de dochter van President Kennedy die met haar pianospel een zakenbijeenkomst in het Witte Huis had verstoord. Dit rebelse gedrag vindt hij precies zoals zijn zender moet zijn en besluit dat de naam van zijn radiostation Radio Caroline moet worden.

Met Britse, Ierse en Zwitserse financiers achter zich koopt hij een voormalig Deense passagiersveerboot: Frederica. De naam van de in 1930 gebouwde boot wordt gewijzigd in MV Caroline. Ze verlaat Rotterdam op 13 februari 1964 en zet koers naar de Ierse Republiek. De haven waar de boot binnenloopt, Greenore, is eigendom van Ronan O’Rahilly’s vader. De zenders worden geïnstalleerd door Athus Carrington, oud medewerker van zowel de BBC als de Marconi Company. Ook ligt daar de MV Mi Amigo, het zendschip van Radio Atlanta die op dat moment ook in gereedheid wordt gebracht. Ronan had Alan Crawford, die bezig is met het opzetten van Radio Atlanta, aangeboden om ook zijn schip, de MV Mi Amigo, daar verder te installeren. De vader van Ronan O’Rahilly besluit de MV Caroline voorrang te geven en de MV Mi Amigo moet buiten de haven voor anker gaan in afwachting van de uit te voeren werkzaamheden. Als wraak hiervoor geven de Atlanta medewerkers valse informatie over wie de Caroline organisatie als technici moeten inhuren. Resultaat bleef niet lang uit. Gedurende een testuitzending van een half uur (met muziek van Ray Charles) was het in de gehele Ierse Republiek onmogelijk om TV te kijken. Als wraak hiervoor ontvreemden de Caroline medewerkers de jingle machines uit de studio van Radio Atlanta. Op 26 maart 1964 verlaat de MV Caroline Greenore en gaat de volgende avond voor anker voor de kust van Felixstowe (UK). Vijf minuten voor middernacht beginnen de testuitzendingen op 201 meter (1495 kHz). Eerste plaat die op Radio Caroline gedraaid wordt is Around Midnight van Jimmy McCriff. Op 28 maart 1964 beginnen de reguliere uitzendingen op 197 meter (1520 kHz). Er wordt geopend met een nummer van The Beatles: Can’t buy me love. De uitzendtijden zijn van 06:00 uur tot 18:00 uur.

Na twee dagen komen de eerste klachten binnen over storing van de communicatie tussen lichtschepen, reddingsboten en de vaste wal. De Britse autoriteiten vragen Panama, waar de MV Caroline is geregistreerd, om dit te onderzoeken. Commentaar van de Caroline organisatie bij monde van Chris Moore: “We would be the last to endanger life, in fact our main transmitter is available for help in an emergency. We are transmitting in the broadcasting band and all we want to do is to entertain people”. 

Op 7 april 1964 trekt Panama de registratie van het schip in en maken enkele belangrijke advertentie bureaus bekend geen zaken meer te doen met Radio Caroline. Als gevolg hiervan gaat de MV Caroline een mijl verder uit de kust voor anker om verdere problemen te voorkomen. Ondanks de herhaaldelijke dreigementen van de Britse overheid en dankzij een groeiend aantal luisteraars wordt al vrij snel besloten om de uitzenduren uit te breiden tot eerst 22:00 uur, later zelfs tot 03:00 uur. Uit marktonderzoek blijkt op 1 mei 1964 dat Radio Caroline dagelijks door 7 miljoen mensen wordt beluisterd (op een potentieel van 20 miljoen). Op 11 mei 1964 komen er klachten binnen vanuit België. Radio Caroline veroorzaakt interferentie met een Belgische zender op 198,5 meter.

Op 3 juni 1964 maakt zowel Radio Caroline als Radio Atlanta bekend dat zij per direct gaan fuseren. De MV Mi Amigo van Radio Atlanta blijft op zijn plaats liggen en Radio Atlanta hervat op de volgende dag haar uitzendingen onder de naam Radio Caroline op 200 meter. De MV Caroline vertrekt dezelfde dag naar een ankerplaats bij de Isle of Man.

Radio Caroline North
Na op 4 juni 1964 de ankerplaats bij Felixstowe te hebben verlaten vertrekt de MV Caroline naar een ankerplaats bij Isle of Man. Daar komt zij aan op 13 juni 1964. Onderweg gaan de uitzendingen door. Verder blijft alles bij het oude, de frequentie, zendvermogen, programmering ed. Tijdens een zuidwesterstorm in de nacht van 13 op 14 januari 1965 slaat de MV Caroline van haar anker. Het duurt ruim een week voordat er een nieuwe anker wordt bevestigd. Op 31 oktober 1966 worden er ‘s nachts testuitzendingen verzorgt op 259 meter (1169 kHz). Deze testuitzendingen gaan door tot 18 december 1966. Vanaf dat moment zend Radio Caroline North uit op 259 kHz.

Op 15 augustus 1967 treed in het Verenigd Koninkrijk de anti-zeezenderwet in werking. Deze heeft alleen geen betrekking op Isle of Man. Het parlement van Isle of Man, The House of Keys, moet de wet bekrachtigen voordat hij ook daar in werking treed. Omdat de invoering van de anti-zeezenderwet wordt gezien als inmenging door Londen in interne aangelegenheden wordt de wet opgehouden. Hij treed pas op 1 september 1967 in werking. De handtekening wordt pas gezet een paar uur voordat de wet in werking zal treden. Radio Caroline North moet haar uitzendingen voor middernacht beëindigen. Bij de zendersluiting die dag spreekt Don Allen deze woorden op Radio Caroline North: “This is the Northern voice of Radio Caroline International on 259 meters, the continuing voice of free radio for the British Isles”. Net als Radio Caroline South (op de MV Mi Amigo) is nu ook Radio Caroline North een piratenzender geworden.

Caroline South
Als gevolg van de fusie tussen Radio Atlanta en Radio Caroline veranderd Radio Atlanta haar naam in Radio Caroline South. De uitzendingen op de MV Mi Amigo blijven op 1493 kHz, evenals de uitzendtijden en gedurende enkele weken zijn er nog Radio Atlanta jingles te horen in programma’s die nog voor de fusie zijn opgenomen. Ook komt DJ Simon Dee met nog een andere opvarende van de MV Caroline aan boord van de MV Mi Amigo voordat de MV Caroline vertrekt naar Isle of Man. Marktonderzoek in oktober 1964 wijst uit dat Radio Caroline South 15 miljoen luisteraars heeft en Radio Caroline North 17 miljoen. Per week is de omzet per zender € 40.000,-. In april 1965 wordt het format gewijzigd. Net als bij Radio London gaat ook Radio Caroline South over tot een top 40 format. Op 18 september 1965 bezoekt de zanger Sylvan de MV Mi Amigo. Zijn single, We don’t belong, wordt door Radio Caroline South in die dagen veel gedraaid.

In november 1965 wordt er onderhandeld met Radio City over een overname door de Caroline organisatie. Deze onderhandelingen hebben geen resultaat. In deze tijd is er ook regelmatig overleg tussen Radio London, Radio Luxemburg en de beide Radio Caroline’s over onder andere advertentie tarieven. Begin 1966 wordt de voormalige Radio Atlanta aandeelhouders uitgekocht door Radio Caroline. Nu is Ronan O’Rahilly eigenaar van alle twee de Radio Caroline zenders.

Op 20 januari 1966 breekt ‘s avonds tijdens een storm de ankerketting van de MV Mi Amigo. Omdat het sneeuwt heeft de man op wacht dit niet in de gaten. Walton Coastguard merkt het wel op en probeert de MV Mi Amigo te waarschuwen, wat niet lukt. Het schip loopt vast op het strand bij Holland Haven. Op 21 januari 1966 om 00.20 uur komt er een SOS bericht van de MV Mi Amigo: “I am ashore and need livesaving assistance; position Frinton on Sea”. Om 01:30 uur worden alle opvarende van boord gehaald. Bij daglicht wordt duidelijk hoeveel geluk het schip gehad heeft. Op elk andere plek aan de kust was de boot vergaan.

Verschillende pogingen om het schip vlot te trekken mislukken. Uiteindelijk besluit de kapitein van de MV Mi Amigo om het zelf te proberen. Het anker van de schip wordt verderop in zee bevestigd op de zeebodem en op eigen kracht bevrijd de MV Mi Amigo zich van het strand. Onder begeleiding van een sleepboot arriveert de MV Mi Amigo op 23 januari 1966 in Zaandam voor reparatie. 
Pakijs had Radio Syd (Zweden) gedwongen om te stoppen met uitzenden. De eigenaresse van deze zender, Mrs. Britt Wadner, bied Ronan O’Rahilly haar boot aan, de Cheeta 2. Dit aanbod wordt geaccepteerd en op 21 januari 1966 arriveert de boot in Harwich. De FM zender moet worden aangepast voor de middengolf. De eerste testuizendingen zijn te horen op 12 februari 1966 rond 14:00 uur. De reguliere uitzendingen volgen kort daarop maar het vermogen van de zender is laag. In de avonduren is de zender nauwelijks te ontvangen. Als gevolg van zender problemen is Radio Caroline South uit de lucht van 20 tot 26 februari 1966 en van 28 februari tot 6 maart 1966. 

Op 25 maart 1966 maakt de Cheeta 2 water. De programma’s worden gestopt en met behulp van een sleepboot wordt het water uit de boot gepompt. Besloten wordt een haven binnen te lopen en de Cheeta 2 te repareren. Op 1 april 1966 keert zij weer terug op haar ankerplaats en de volgende dag worden de uitzendingen hervat. Op 5 april 1966 vertrekt de MV Mi Amigo vanuit Zaandam naar haar ankerplaats bij Frinton on Sea. Aan boord van het gerepareerde schip bevind zich ook een nieuwe 50 kW zender.

De testuitzendingen starten op 18 april 1966 op 256 meter (1169 kHz) maar moeten na een paar uur alweer worden afgebroken i.v.m. kortsluiting in de antenne. Pas op 25 april 1966 worden de testuitzendingen hervat. De volgende dag wordt er van frequentie gewisseld: 253 meter (1187 kHz). Gedurende de testuitzendingen worden de reguliere programma’s uitgezonden via de Cheeta 2. Op 27 april 1966 worden de reguliere uitzendingen weer verzorgd vanaf de MV Mi Amigo, de Cheeta 2 fungeert tot 1 mei 1966 als relay zender. Radio Caroline South is nu vanaf 06:00 tot 24:00 uur in de lucht.

Begin 1967 wordt bekend dat Radio Caroline South werkt met een zogenaamde ‘payola systeem’. De top 50 is gebaseerd op verkoopcijfers en deze platen worden gratis gedraaid. Maar voor nieuwe platen die uitgebracht worden moeten de platenmaatschappijen € 250,- per week betalen om deze gedraaid te krijgen. De plaat wordt dan gedurende twee weken geplugd en als hij dan niet de top 50 haalt wordt gestopt met draaien. Dit systeem van pluggen is overgenomen van Amerikaanse radiostations.

Op 15 augustus 1967 treed in Engeland de anti zeezenderwet in werking. Ross Brown, Robbie Dale, Spangles Muldoon en Johnny Walker zijn de DJ’s aan boord van de MV Mi Amigo die na 24:00 uur doorgaan met uitzenden. Radio Caroline is nu geen zeezender meer maar een radiopiraat. Het hoofdkantoor van Radio Caroline wordt gevestigd in Amsterdam, Singel 160, omdat in Nederland geen anti zeezenderwet bestaat. Na 15 augustus 1967 wordt er nog steeds reclame uitgezonden van Engelse bedrijven. Deze bedrijven claimde dat zij niet meer adverteerden omdat zij de wet niet willen overtreden. De medewerkers van Radio Caroline worden niet vervolgd als zij aan land komen en alles ziet er niet zo slecht uit als werd verwacht. Kerstmis 1967 wordt gevierd met alle DJ’s aan boord van de MV Mi Amigo. Op 3 maart 1968 beginnen de uitzendingen om 05:00 uur, zoals gewoonlijk, met een uurtje non-stop muziek maar 20 minuten later gaat de zender weer uit de lucht. De sleepboot Titan van Wijsmuller had de MV Mi Amigo geënterd en de bemanning wordt opgesloten.

De MV Mi Amigo wordt, net als de MV Caroline bij Isle of Man, naar Amsterdam gesleept waar het op 4 maart 1968 aankomt. Reden voor deze operatie is dat er een achterstand is met betalen aan de rederij die de bevoorrading van beide schepen verzorgd. Om toch zeker van te zijn dat de rekeningen worden betaald, worden beide schepen op zee ‘gekaapt’ en naar Nederland gesleept. Eenmaal in de haven van Amsterdam aangekomen wordt op beide schepen beslag gelegd.

De periode 1972 - 1974
Op 29 mei 1972 wordt de MV Mi Amigo tijdens een veiling verkocht aan Hoffman Shipping voor € 9.000,-. Het is de bedoeling om het schip te slopen maar het lukt een Nederlandse vrije radio organisatie om de MV Mi Amigo te kopen. Bedoeling is om het schip in te richten als radiozendschip museum. Omdat in Engeland meer belangstelling wordt verwacht dan in Nederland verlaat de MV Mi Amigo op 3 september 1972 Amsterdam. In plaats van naar Engeland te varen gaat de MV Mi Amigo dezelfde dag nog voor anker voor de kust van Scheveningen. In de nacht van 29 op 30 september 1972 worden er testuitzendingen vanaf het schip verzorgd op 253 meter (1187 kHz).Ook de volgende dag zijn er testuitzendingen met non stop muziek, maar zonder stations identificatie. Ook op 31 oktober, 7 en 8 november 1972 zijn er testuitzendingen te horen vanaf de MV Mi Amigo. Pas op 9 november is de eerste stem te horen: Spangles Muldoon die de microfoon aan het testen is.

Op de vroege ochtend van 30 november 1972 slaat de MV Mi Amigo los van haar anker tijdens een storm met windkracht 11 en breekt de antennemast. Een tijdelijke antenne wordt aangebracht en ‘s avonds zijn er weer testuitzendingen te horen op 253 meter. Tijdens deze testuitzendingen wordt voor het eerst een adres genoemd: Postbus 2448, Den Haag. De DJ’s aan boord van de MV Mi Amigo kunnen zich niet langer inhouden en beginnen op 1 december 1972 de programma’s te presenteren, maar nog steeds zonder stations identificatie en zonder hun eigen (DJ) naam te noemen. De zender heeft een vermogen van 10 kW. Op 17 December 1972 worden de testuitzendingen verhuist naar 197 meter (1520 kHz) en wordt voor het eerst een stations identificatie gebruikt: Radio 199. De programma’s zijn in zowel Nederlands als Engels, alleen zijn de uitzendingen ‘s avonds in Engeland bijna niet te ontvangen door storing van andere zenders op dezelfde frequentie. Het is oorspronkelijk de bedoeling om met twee zenders te gaan uitzenden, Radio Caroline op 259 meter en Radio 199 op 197 meter. Het breken van de antennemast verhinderd deze plannen. Op 22 december 1972 starten de reguliere uitzendingen en is vanaf 06:00 uur de naam van de zender weer als vanouds: Radio Caroline.

In de nacht van 28 op 29 december 1972 breekt er een ‘muiterij’ uit aan boord van de MV Mi Amigo omdat betaling uitblijft. Een deel van de bemanning sluit de olie toevoer naar de generator die het licht aan boord verzorgd af en verlaat het schip. Met behulp van vuurpijlen kunnen de achterblijvers de olietoevoer herstellen. Aan boord zijn gebleven: Kapitein Van der Kamp, Andy Archer, Crispian St. John, Paul Dubois en Peter Chicago. Tijdens zijn radioprogramma de volgende middag meldt Andy Archer dat er een Nederlandse marineboot, de Limburg, langszij komt vergezelt door nog een boot, de Zeemeeuw. Op deze laatste boot zitten de muitende bemanningsleden van de MV Mi Amigo. Andy Archer gaat aan dek polshoogte nemen en bij terugkeer in de studio meldt hij dat er gevechten zijn uitgebroken aan boord van de MV Mi Amigo. Radio Caroline gaat om 15:52 uit de lucht. Later die middag wordt alles bijgelegd en gaat iedereen weer aan de slag.

Op 30 december 1972 licht Kapitein Van der Kamp het anker na een kort verblijf aan wal en zet koers naar IJmuiden. De MV Mi Amigo mag de haven niet binnenvaren en gaat voor de kust weer voor anker. De Nederlandse kustwacht komt aan boord en wil de scheepspapieren zien. Deze blijken niet aanwezig te zijn, de MV Mi Amigo staat nergens geregistreerd. Nadat een bedrijf zich garant heeft gesteld voor de havengelden mag het schip de haven binnenlopen en wordt gelijk naar Amsterdam gesleept. De Nederlandse autoriteiten kunnen het schip niet in beslag nemen omdat de zender niet kompleet is. Wel constateert zij dat de MV Mi Amigo een wrak is en wordt aan de ketting gelegd totdat alle noodzakelijke reparaties zijn uitgevoerd. Op 1 januari 1973 wordt het schip de haven van Amsterdam uitgesleept nadat de reparaties zijn uitgevoerd. Op weg naar zee wordt het schip bij IJmuiden door de Scheepvaartinspectie tegengehouden en wederom aan de ketting gelegd. Eerst moet een lek in de machinekamer worden gerepareerd. Pas de volgende dag arriveert de MV Mi Amigo op haar ankerplaats en worden de testuitzendingen hervat op 1187 kHz. Op 18 januari 1973 om 23:50 uur word er een SOS bericht uitgezonden door Tony Allen: “There is a fire in our engine room, please call your local coastguard or the police immediately. This is the Mi Amigo, Radio Caroline, the Mi Amigo, Radio Caroline, we have a fire on board”. Even later meldt Andy Archer dat de brand is geblust.

Vanaf 11 tot en met 20 april 1973 worden de uitzendingen van Radio Veronica verzorgt vanaf de MV Mi Amigo. Omdat de Nordeney, het schip van Veronica, is gestrand op de Nederlandse kust heeft Ronan O’Rahilly het schip verhuurd aan de Veronica organisatie. Met behulp van deze extra inkomsten wordt er een tweede studio ingericht en de antenne herstelt. Op 13 mei 1973 start de testuitzendingen op 388 meter (773 kHz) met de 10 kW zender. Op 15 mei 1973 start ook de testuitzendingen op 1187 kHz met de 50 kW zender. Op 31 mei 1973 start op 773 kHz het station Radio Caroline One en op 1187 kHz Radio Caroline Two.

One is de Engelse service, Two de Nederlandse service. Op 26 juni 1973 om 19:46 uur gaan beide zenders uit de lucht als gevolg van een kapotte generator. Er worden twee nieuwe 200 kVa generators geïnstalleerd en er worden wederom reparaties aan de antenne uitgevoerd. Op 15 juli 1973 worden de uitzendingen hervat vanaf de MV Mi Amigo. De uren van 06:00 tot 19:00 uur worden verhuurd aan Radio Atlantis. op 24 juli 1973 worden de overige uren gevuld door Radio Seagull. Dit is de opvolger van Radio Caroline en het format bestaat uit progressieve muziek.

Op 30 september 1973 moeten de uitzendingen vanaf de MV Mi Amigo gedurende 15 uur worden gestaakt i.v.m. een storm. De volgende middag breekt wederom de antennemast af. Pas op 23 november 1973 wordt een nieuwe mast geplaatst. Deze kan niet direct in zijn geheel gemonteerd worden als gevolg van het slechte weer. Pas op 24 december 1973 is de geel geverfde mast af. Nog dezelfde middag beginnen de testuitzendingen, zonder stations identificatie maar met de Caroline tune. Op 28 december 1973 om 06:00 uur start de testuitzendingen van Radio Mi Amigo die de plaats inneemt van Radio Atlantis overdag. Op 7 januari 1974 komt Radio Seagull vanaf 21:00 uur weer in de lucht. Op 6 februari 1974 is de 50 kW zender weer op vol vermogen en is het ontvangst over heel Europa uitstekend. Ontvangstrapporten komen binnen vanuit India tot aan Texas. Op 23 februari 1974 wordt Radio Seagull zonder aankondiging vervangen door Radio Caroline.

Op 27 februari 1974 is er een link up met Hilversum III. Tijdens deze uitzending legt Peter Chicago uit waarom de 50 kW zender van Radio Caroline zo goed doorkomt in Europa. In deze tijd start Radio Caroline met een Album format. Op 14 april 1974 word het 10-jarig bestaan van Radio Caroline gevierd met speciale uitzendingen. ‘s Avonds op 19 april 1974 gaat Radio Caroline uit de lucht i.v.m. werkzaamheden aan de antenne. Op 1 juli 1974 wordt het Den Haag kantoor van Radio Caroline gesloten en verhuist naar Spanje, op hetzelfde adres als Radio Mi Amigo. Dit i.v.m. de anti zeezenderwet die op 1 september 1974 in Nederland in werking treedt. Op 29 augustus 1974 vertrekt de MV Mi Amigo naar de Engelse kust. Hierbij wordt zij vergezeld door een sleepboot die het anker vervoerd. De volgende morgen gaat zij voor anker voor de kust van Essex. Op 31 augustus 1974 stoppen alle overige zeezenders, alleen de uitzendingen vanaf de MV Mi Amigo, die van Radio Caroline en Radio Mi Amigo, gaan door.

Radio Caroline tussen 1974 en 1980
Het is wederom Radio Caroline die doorgaat na inwerkingtreding van de anti zeezenderwet in Nederland. De MV Mi Amigo verhuist naar de Engelse kust. Ook Radio Mi Amigo, die ook uitzend vanaf de MV Mi Amigo, gaat door. In November 1975 slaat de MV Mi Amigo los van haar anker en loopt op een zandbank. Nog dezelfde dag wordt de boot geënterd door de Engelse marine. Live in de programma's van Caroline is een woordenwisseling tussen de Engelse RCD medewerkers en Caroline DJ's te horen: “Will you shut it down please" - "look, we've got no music, there's nothing .... don't cut .....”. Stilte volgt en Caroline is uit de lucht. Door toedoen van de Belg Sylvain Tack, eigenaar van Radio Mi Amigo, wordt het zendschip weer vrijgegeven.

Vanaf 15 mei 1976 gaat Radio Caroline ook overdag uitzenden. Op 259 meter is Radio Caroline te beluisteren in en avond- en nachturen als Radio Mi Amigo niet uitzendt, op 192 meter is Radio Caroline 24 uur per dag in de lucht. Op 10 september 1976 slaat de Mi Amigo van haar ankers en raakt op drift. Radio Mi Amigo verhuist op 11 december 1976 naar 192 meter en Radio Caroline gaat 24 uur per dag uitzenden op 259 meter. Op 3 maart 1977 verhuist Caroline naar 953 kHz en op 5 juli naar 962 kHz. Beiden frequenties worden aangekondigd als 319 meter. Met ingang van 1 december 1977 zenden beide stations, Radio Mi Amigo en Radio Caroline, uit op 319 meter. Op 20 oktober 1978 begeeft de generator het op de MV Mi Amigo. Deze wordt pas op 17 december 1978 vervangen door een nieuwe. De nieuwe generator wordt gebracht door de Scheveningen 54, het nieuwe zendschip van Radio Delmare. Op 10 januari 1979 is de MV Mi Amigo zinkende en verlaten de bemanningsleden het schip. Later op de dag gaat Peter Chicago terug aan boord en weet de pompen aan de praat te krijgen. De MV Mi Amigo is gered

Pas 14 april 1979 is de herstart van Radio Caroline. De volgende dag starten ook Nederlandstalige programma's, gemaakt door DJ's van het Amsterdamse Unique FM, zoals Paul de Wit en Rob Hudson. Later zal ook Marc Jacobs met zijn Baken 16 terugkeren. Het openingsprogramma wordt gepresenteerd door de Nederlandse Caroline DJ's en de Engelse DJ Tony Allan.

19 maart 1980 is het helaas afgelopen voor de MV Mi Amigo. Het stormt op de Noordzee. De hele middag heeft dj Hans Verlaan (Ton Lathouwers) al noodcodes omgeroepen. Na het nieuws van 17:00 uur zegt Hans in zijn programma: “Het is onmogelijk om programma’s te maken, alles komt nu naar beneden”. Gedurende de avond worden de noodcodes continu herhaald. Om 1 uur 's nachts zijn het Caroline DJ's Stevie Gordon en Tom Anderson die de zender sluiten: “(Stevie:) We are sorry to tell you that because of the severe weather conditions and also to the fact that we are shipping a lot of water, we are closing down and the crew is leaving the ship. obviously we hope to be back as soon as possible. to all on land, there is nothing to worry about, we are all safe, just for the moment we like to say goodbye, (Tom:) yeah, it is not a very good ocasion really, i have to hurry because the life boat is standing by, we are not leaving and disappearing, we are going on to the lifeboats, hoping that the pumps can take it, uuum, if we can we will be back, if not, well i don't like to say it, (Stevie:) i think we will be back, one way or the other, (tom:) yeah, i think so (Stevie:) from all of us at the moment: goodbye and god bless”. Alle bemanningsleden worden van boord gehaald. Die avond zinkt de Mi Amigo in een vliegende storm.

Radio Caroline op de Ross Revenge
Op 20 augustus 1983 komt Radio Caroline terug. Vanaf een prachtig nieuw zendschip de Ross Revenge starten de Engelstalige uitzendingen op 963 kHz. Vanaf 16 december 1984 met de programma's van Radio Monique, later Radio 558 en Radio 819. Met ingang van 9 augustus 1985 start de Britse DTI met de inzet van spionage schepen die de Ross Revenge dag en nacht in de gaten houden. In november 1985, na het stoppen van Laser 558, verhuist Radio Caroline 558 kHz. Op 25 november 1987 om 3.50 uur breekt de grote zendmast op de Ross Revenge af en komt pas op 3 december op laag vermogen terug in de lucht. Vanaf 13 februari 1988 zend Radio Caroline weer uit op vol vermogen. Vanaf 9 juli 1988 neemt Radio 558 de Nederlandstalige uitzendingen over van Radio Monique. Op 5 november 1988 verhuist Radio 558 naar 819 kHz en start Caroline op 558.

Op 19 augustus 1989 wordt de Ross Revenge door de Britse en Nederlandse opsporingsdienst geënterd en gestript van vrijwel alle apparatuur. Voordat de RCD medewerkers aan boord zijn wordt veertig minuten lang noodoproepen gedaan via de middengolfzender tijdens het continu draaien van de station song Caroline: “25 years on the air en now we are illegally boarded in international waters, please help us !" , "please call the coastguards or anybody in authority who can help us" en "this is Radio Caroline, we love you to much to leave you foreve”’.

Op 1 oktober 1989 is Radio Caroline terug in de lucht met zeer laag vermogen. Op 5 november 1990 is het station voor het laatst in de lucht. De Ross slaat uiteindelijk van haar ankers op 20 november 1991 en strand om 3.50 uur op de zandbank Good Wind Sands.

The legend live on
Radio Caroline is nog steeds actief. Via satelliet en internet. Meer informatie hierover is terug te vinden op de site van de Caroline organisatie.
 

14-06-2010